Toruński uczeń francuskiego noblisty

Kazimierz Przybyszewski
Był pierwszym rodowitym torunianinem, za którym noszono berło rektora UMK. A niedawno minęła 100. rocznica jego urodzin.

Był pierwszym rodowitym torunianinem, za którym noszono berło rektora UMK. A niedawno minęła 100. rocznica jego urodzin.

<!** Image 2 align=right alt="Image 165682" sub="Prof. dr Antoni Swinarski był rektorem UMK w latach 1962-1965 / Fot. Archiwum">Antoni Swinarski, bo o nim mowa, urodził się 20 grudnia 1910 r. w Toruniu, w rodzinie doktora medycyny Emila i Marii z Radońskich, zasłużonych działaczy patriotycznych i społecznych w Toruniu. Od 1920 r. uczęszczał do Państwowego Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie w 1928 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. Już jako uczeń interesował się techniką i został m.in. laureatem konkursu ogłoszonego przez ówczesną prasę na skonstruowanie radia na słuchawki.

Walczył w bitwie nad Bzurą

Po maturze rozpoczął studia chemiczne na Uniwersytecie Poznańskim, a potem kontynuował naukę w Tuluzie we Francji. Szybko zdobył tam sympatię profesora Paula Sabatiera - laureata Nagrody Nobla, będąc przez rok jego asystentem. Po powrocie w 1933 r. do Polski pracował krótko w toruńskim „Polchemie”, potem w Cukrowni Kujawy w Janikowie, następnie do 1939 r. w Zakładach Chemicznych S. A. w Luboniu pod Poznaniem.

Po wybuchu II wojny światowej walczył jako podporucznik artylerii (po toruńskiej Szkole Podchorążych Artylerii) biorąc m.in. udział w walkach nad Bzurą; odznaczony został Krzyżem Walecznych. Wzięty do niewoli, osadzony został w obozie jenieckim, skąd po pewnym czasie udało mu się wydostać i wrócić ponownie do poprzedniej pracy w Luboniu. W 1943 r. aresztowany przez gestapo za sabotaż, przebywał w Forcie VII w Poznaniu i w obozie w Żabikowie.

<!** reklama>Po wyzwoleniu pracował przez pewien czas w zakładach przemysłowych. Po uzyskaniu w 1948 r. doktoratu na Uniwersytecie Poznańskim był adiunktem chemii rolnej tej uczelni. W 1951 r. objął Katedrę Chemii Nieorganicznej na UMK w Toruniu. W 1958 r. Antoni Swinarski otrzymał nominację na stanowisko prof. nadzwyczajnego, a w 1964 r. na prof. zwyczajnego. Będąc doświadczonym praktykiem w pracy w przemyśle, od początku swej działalności naukowo-dydaktycznej nawiązał współpracę z największymi zakładami przemysłowymi Torunia: „Elaną”, „Merinoteksem” i „Polchemem”.

W 1962 r. prof. Antoni Swinarski otrzymał nominację na rektora UMK. W tym czasie planowało się już budowę miasteczka akademickiego na Bielanach i rektor Swinarski zrobił wiele, aby te plany doczekały się realizacji. On także przyczynił się do nawiązania przez Uniwersytet szerokich kontaktów z uczelniami zagranicznymi. Za swą działalność na tym polu odznaczony został godnością doktora honoris causa uniwersytetu w Tuluzie, francuską Legią Honorową i włoskim Krzyżem Komandorskim „Za zasługi dla Republiki”. Posiadał też wysokie polskie odznaczenia państwowe.

O licznych zasługach

Prof. Swinarski należał i brał czynny udział w pracach wielu towarzystw naukowych i społecznych. Był jednym z najbardziej zasłużonych w latach 1957-1985 działaczy Towarzystwa Naukowego w Toruniu, będąc jego sekretarzem generalnym, wiceprezesem i członkiem honorowym.

Prof. dr Antoni Swinarski przeszedł na emeryturę w 1981 r., zmarł 8 września 1985 r. w Toruniu, a pochowany został w grobowcu rodzinnym na cmentarzu w Lubaszu (pow. pilski). W małżeństwie z Wandą z Mieczkowskich miał czworo dzieci: dwóch synów i dwie córki.

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie